රෙහානි කෙලින්ම කතරගම කොළඹ බස් එකකට තමයි නැග්ගේ රත්නපුරෙන්.. බස් එකේ තිබුනේ සීට් දෙකයි තුනයි..මාත් එක්කම තව දෙතුන් දෙනෙක් බස් එකට නැග්ග .දන්නවනේ අපේ කට්ටිය බස් වලට නගින්න ගියහම පෙරලගෙන මී හරක් වගේ.. මාත් ඔය අස්සෙන් අමාරුවෙන් රින්ගගත්ත. .මොකද තිස්සටම යන්න ඕනනේ..හිටගෙන යන්න පුලුවන්ද ඔච්චර දුරක්..!දෙවියනේ..., මන් නගිද්දී හිස් තිබුනේ එකම එක සීට් එකයි.අකමැත්තෙන් උනත් ඉදගන්න ඕනනේ.හ්ම්...ඒ මදිවට එතන ඉන්නේ කොල්ලෝ දෙන්නෙක් .තුන් දෙනාට ඉදගන්න පුළුවන් සීට් තියන බස් එකක් ඒක.මන් ඉතින් ඔතනින් ඉදගත්තා. පැල්මඩුල්ලට යනකන් ගානක් නැතුව ගියා.පැල්මඩුල්ලේ බස් එක නැවැත්තුව තේ බොන්න. කොළඹ ඉදන්නේ බස් එක එන්නේ. මගේ ලග හිටපු ඩබල බැස්ස.මගේ ලගම හිටපු කොල්ල කොර ගහනවා. බලද්දී කකුල මොකක් හරි වෙලා. බෙහෙත් දාල තිබුන.
අනිත් එක තමයි (ඔය උඩ පින්තුරේ තියනවා වගේ )පිරිමි ළමයි බස් වල ඉදගන්නේ සීට් එකම බදු අරගෙන වගේ..බහිරවය අරක් ගත්ත වගේ.එතකොට දෙන්නෙකුට ඉදගන්න තියන සීට් එකෙන් තුන් කාලක්ම ඒගොල්ලන්ට ඕනි.පොඩ්ඩක් මහත කොල්ලෙක් ඉදගත්තොත් එහෙම ඔය විදිහට අපි වගේ ඇගෙන් පතෙන් පොඩි එකෙකුට නම් ගානක් නැහැ.ඒ උනත් සීට් එක අයිනේ මොකා ද එකා වගේ එල්ලිලා තමයි යන්න වෙන්නේ.. කොහොමද එහෙම දුර ගමනක් යන්න ගි යහම .. හපොයි රෙහානි කාපු කට්ටක්... වෙලාවට ඒ දෙන්න මගින් බැස්ස. එත්... හරියටම බැස්සේ තැන මතක නැහැ. රෙහානිට ඉතින් නිවන් ගියා වගේ තමයි...
